Nick Waterhouse -Live review (Gagarin2/9/14)

Nick Waterhouse -Live review (Gagarin2/9/14)

Ο κύριος Nick Waterhouse μας έκανε τελικά την τιμή να εμφανιστεί μπροστά στο Αθηναϊκό κοινό(μετά την ματαίωση της εμφάνισης του στο φεστιβάλ του Εν Λευκώ)και να μας χαρίσει ένα  ταξίδι πίσω στην μαγική δεκαετία των 50's.

O 28χρονος Nick συνοδευόμενος από την 5 μελή μπάντα του φάνηκε ιδιαίτερα ορεξάτος από τα πρώτα λεπτά στην σκηνή του Gagarin και μοίρασε παντού στο χώρο τον ιδιαίτερο ήχο της Καλιφορνέζικής σκηνής των 50's με τον κόσμο να δείχνει να το απολαμβάνει μην μπορώντας να σταματήσει να κινείται στους ρυθμούς του αυθεντικού rock and roll .

Παρ'όλο που το όλο στίλ του Waterhouse παρέπεμπε σε σπασικλάκι Αμερικάνικου κολεγίου, ο τύπος φάνηκε να είναι τόσο cool αφήνοντας αρκετό χώρο στους υπόλοιπους μουσικούς που τον πλαισίωναν να ξεδιπλώσουν και αυτοί με την σειρά τους το ταλέντο τους.

Όπως ήταν φυσικό στο set-list την τιμητική του είχε το δεύτερο κατά σειρά album του με τίτλο Holly.
Από το συγκεκριμένο δίσκο ακούστηκαν πέρα από το ομώνυμο τα It No.3,Dead Room, Well It's Fine ,Ain't Something Money Can't Buy ,το πιο διαδεδομένο ως τώρα This is a game όπου το κοινό έδειξε να το περιμένει ,αλλά και το Slleping Pills το κομμάτι που έχω ξεχωρίσει από το πρώτο άκουσμα του  κορυφαίου αυτού album.

Στα ιδιαίτερα της βραδιάς συγκαταλέγεται και guest εμφάνιση του τρομπετίστα των His Magesty and the King of Spain όπου συνόδευσε την μπάντα με αλλεπάλληλα solos στο Is That Clear  παρέα με την πιο cult φιγούρα της σκηνής την κυρία με το σαξόφωνο στα δεξιά του Nick, όπου το groove που χαρίζανε δονούσε όλους τους παρευρισκόμενους οι οποίοι χορεύανε σαν εξτασιασμένοι.

Όλο το στήσιμο του Waterhouse και της παρέας του σε μετέφερε σε ένα ξέφρενο πάρτι αρκετές δεκαετίες πίσω ,αλλά παράλληλα είχες την αίσθηση πως άκουγες κάτι τόσο φρέσκο και σημερινό.

Φυσικά από την βραδιά δεν θα μπορούσαν να λείψουν  τα κομμάτια που έβαλαν τον Waterhouse στον μουσικό χάρτη και έκαναν και τον περισσότερο κόσμο να τον γνωρίσει, ο λόγος φυσικά για τα Say I Wanna Know,,Don't You Forget It,I can Only Give You Everything Indian call love όπου επικράτησε πραγματικό ντελίριο.

Το καλύτερο όπως ήταν φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο το κράταγε για το φινάλε, ο λόγος φυσικά για το Some Place το οποίο τράβηξε αρκετά (ορθώς όπως αποδείχτηκε) όπου και ο κόσμος από κάτω έδειχνε να το απολαμβάνει δίχως αύριο.

Η σχεδόν μιάμιση ώρα που ο κύριος Watehouse βρέθηκε στην σκηνή  δεν φάνηκε αρκετή  για τον κόσμο και κάπου εκεί είπαν να χαρίσουν λίγη ακόμα από την ενέργεια τους με ένα ατελείωτο solo  από τους μουσικούς του και αφήνοντας μας με μια έκπληξη για το τέλος το cover των τεράστιων The Seeds (μια από τις επιρροές του Nick) το Pushing too hard.

Αυτό που μου έμεινε στο κλείσιμο της βραδιάς ήταν πόσο ο κόσμος φάνηκε να το διασκεδάζει και εμένα να νιώθω απίστευτα τυχερός που παρακολούθησα αυτόν τον τεράστιο καλλιτέχνη στην ακμή της καριέρας του.

Θα κρατήσω μαζί με την ευχάριστη  ζάλη που μου χάρισε τα τελευταία λόγια του λίγο πριν εγκαταλείψει την σκηνή με την υπόσχεση πως θα επιστρέψει σύντομα.

Inteview with Illusion - Something New

Interview with Illusion - Something New

Πριν από λίγες μέρες καθώς στήναμε το project του πρώτου Floating Elephants Festival, η αλήθεια είναι πως στο τραπέζι έπεσαν αμέτρητα ονόματα συγκροτημάτων προκειμένου να το στελεχώσουν.
Κάπως έτσι ήρθε και η πρώτη γνωριμία μου με τους Illusion.

Το όλο ύφος της μπάντας και η δυναμική που εξέπεμπε πραγματικά ήταν αρκετά για να με κολλήσουν στον τοίχο.Αυτό ήταν!!το φασαριόζικο τρίο των Illusion  είχε ήδη κερδίσει το στοίχημα για εμάς.

Η επιλογή τους για να κλείσουν το F.E.F. ήταν η ιδανική, (όπως αποδείχτηκε) η ενέργεια της μπάντας μπόλιασε για τα καλά τον χώρο του Six D.O.G.S. γεμίζοντας τον μπαρούτι από άκρη σε άκρη.

Κομμάτια σαν τα "Something New" και" Paint the town Red" κατάφεραν να  ταρακούνησαν και τον πιο "ήσυχο" παρευρισκόμενο,αφήνοντας την αύρα της εμφάνισης τους να αιωρείται για πολύ ώρα στον χώρο,παίρνοντας έτσι ένα τεράστιο credit που κέρδισαν με την αξία τους .

Αναμένοντας  άμεσα την κυκλοφορία του πρώτου τους album παρακάτω έχουμε την ευκαιρία να τους γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.

- Σε λίγο καιρό κυκλοφορείτε το πρώτο σας album, τι έχουμε να περιμένουμε από τους Illusion? 

Γιάννης - Θα κυκλοφορήσουμε το άλμπουμ μας στις 28 Ιουλίου το οποίο θα περιλαμβάνει 10 κομμάτια και το επόμενο βήμα θα είναι να κλείσουμε ένα tour τον χειμώνα, σε όσα περισσότερα μέρη μπορούμε στην Ελλάδα.

- Πόσο καιρό υπάρχετε σαν γκρουπ και πως σχηματίστηκαν οι Illusion?

Γιάννης- Υπάρχουμε 10 χρόνια και δημιουργηθήκαμε στο Αγρίνιο. Τότε ήμασταν τρεις φίλοι που απλά θέλαμε να παίξουμε μουσική και έτσι φτιάξαμε και το συγκρότημα. 

Έχουμε περάσει πολλά στάδια και κάποιες εναλλαγές μελών, αλλά μετά την προσθήκη του Γιώργου στα ντραμς από το 2013 έχουμε βρει τα πατήματα μας και έχουμε ρίξει πολύ δουλειά για το καλύτερο αποτέλεσμα.

- Πως θα χαρακτηρίζατε την μουσική σας σε κάποιον προκειμένου να τον πείσετε να αγοράσει το album σας?

Γιάννης- Δεν χρειάζεται να πείσουμε κανέναν να αγοράσει το άλμπουμ μας. Εμείς κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε, δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό στα live και ο κόσμος από εκεί και πέρα θα κρίνει. 

Την μουσική μας πάντως αν θα έπρεπε να την χαρακτηρίσουμε, θα λέγαμε πολύ απλά ότι παίζουμε rock.

Γιώργος- Προσωπικά θα χαρακτήριζα το ύφος της μουσική μας ως ροκ με αρκετά ποπ στοιχεία .

- Το πρώτο σας single 'Something New' έχει κλέψει ήδη τις εντυπώσεις, τι εισπράττετε εσείς από τις αντιδράσεις του κοινού στα live σας και πιο είναι το δικό σας αγαπημένο κομμάτι από το επερχόμενο album σας?

Γιάννης- Οι αντιδράσεις του κοινού είναι πολύ καλές, συμμετέχουν όλο και περισσότερο από live σε live και αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό! Μας δίνει πολύ μεγάλη δύναμη να συνεχίσουμε.

Τώρα για το ποιο είναι το αγαπημένο μας κομμάτι από τον δίσκο, νομίζω ότι επειδή έχουν όλα ένα κομμάτι του εαυτού μας μέσα είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε μόνο ένα... εγώ προσωπικά ακούω όλο τον δίσκο..

Γιώργος- Είναι ωραίο συναίσθημα να βλέπεις τον κόσμο να ανταποκρίνεται θετικά στα κομμάτια σου πριν ακόμα κυκλοφορήσει ο δίσκος. όσον αφορά το something new που είναι και το πρώτο μας single είναι θετικό το ότι αφήνει καλές εντυπώσεις στα live και πιστεύω πως αυτό συμβαίνει λόγο της δυναμικής που έχει το συγκεκριμένο κομμάτι. Προσωπικά το αγαπημένο μου κομμάτι από το δίσκο είναι το "love you can't afford”.

- Απο που αντλείτε έμπνευση για την δημιουργία των κομματιών σας?

Γιάννης- Νομίζω ότι είναι από ερεθίσματα της καθημερινότητας περισσότερο.

Η αλήθεια είναι όμως ότι πολλές φορές έρχεται και σε βρίσκει μόνη της χωρίς κανένα ερέθισμα και λόγο..

Έτσι, έχω την εντύπωση ότι γράφονται και τα καλύτερα κομμάτια.

Φαντάσου ότι το something new γράφτηκε τελείως τυχαία σε μια από τις τελευταίες πρόβες πριν γράψουμε τον δίσκο.

 - Αν μπορούσατε να διαλέξετε ένα group με το οποίο θα περιοδέυατε,ποιο θα ήταν αυτό και γιατί?

Γιάννης- Καλά θα μπορούσαμε να πούμε πάρα πολλά συγκροτήματα, αλλά αφού πρέπει να διαλέξουμε μόνο ένα, θα ήταν σίγουρα οι arctic monkeys. Οι λόγοι είναι προφανείς.

- Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές και κατά πόσο αυτές φαίνονται στην δουλειά σας?

 Γιάννης- Κοίτα, οι μουσικές μας επιρροές είναι πάρα πολλές και μεταλλάσσονται ανάλογα και με το τι ακούει ο καθένας μας κάποιες συγκεκριμένες περιόδους. Αν θες όμως μια πιο στοχευμένη απάντηση, είναι από την ξένη pop και rock σκηνή από τα 50's και μετά. Τώρα πιο συγκεκριμένα, στο άλμπουμ μια από τις μεγάλες μας επιρροές ήταν οι libertines γιατί τους ακούγαμε αρκετά εκείνη την περίοδο που γράφαμε τον δίσκο αλλά είναι και άλλες μπάντες όπως οι monkeys οι nirvana και σίγουρα δεν είναι μόνο αυτοί. Τελευταία ας πούμε, ακούω αρκετά foals και σίγουρα αυτό περνάει σε κάποιες συνθέσεις. Και εννοώ πάντα για την αισθητική και το attitude που δημιουργείς σε ένα κομμάτι.

Γιώργος- Νομίζω πως και οι τρεις μας έχουμε ως βασική επιρροή τις μπάντες και την μουσική σκηνή της Αγγλίας το οποίο φαίνεται από τις συνθέσεις και τον ήχο μας. 

- Ποιο είναι το καλύτερο και ποιο το χειρότερο live στο οποίο έχετε παρευρεθεί?

Γιάννης- Το καλύτερο νομίζω ότι ήταν στην Μαλακάσα με τους Metallica, αν και πέρασα πολύ ωραία και με muse και με Kasabian και με τον απίστευτο Miles Kane.

Τώρα το χειρότερο που έχω πάει δεν είναι με κάποιον πολύ γνωστό καλλιτέχνη, ήταν απλά ένα live στο Fuzz..

- Ονομάστε μου ορισμένα εγχώρια groups που θαυμάζετε και που πιστεύετε πως έχουν πολλά να δώσουν στο μέλλον.

Γιάννης- Νομίζω ότι πια έχει πολλές καλές μπάντες η Ελλάδα και πάει πολύ καλά όλη η ανεξάρτητη σκηνή και θα ήταν πολύ άδικο να αναφέρoυμε κάποιες συγκεκριμένες.. Είναι πολλές αυτές που θα δώσουν πολλά στο μέλλον και δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από άλλες μπάντες του εξωτερικού. 

Γιώργος- Δεν θέλω να ξεχωρίσω κάποιον από την ελληνική ροκ σκηνή, είναι ενθαρρυντικό όμως το γεγονός ότι το επίπεδο στις μπάντες έχει ανεβεί πολύ και υπάρχουν αρκετά καλά φεστιβάλ

.- Πρόσφατα πήρατε μέρος στο πρώτο Floating Elephants Festival όπου συμμετείχαν και άλλες τέσσερις μπάντες της Ελληνικής underground rock σκηνής, ποιες οι εντυπώσεις σας από την συμμετοχή σας εκεί?

Γιάννης- Είναι οι καλύτερες! Όταν συμμετέχεις σε ένα φεστιβάλ με τόσο καλές μπάντες, με πολύ καλή οργάνωση και με κοινό που συμμετέχει τόσο, νομίζω ότι μόνο καλά έχεις να θυμάσαι από αυτό το φεστιβάλ. Μακάρι να συνεχίσει να γίνεται και να πηγαίνει και ακόμα καλύτερα! Ευχαριστούμε πάντως πάρα πολύ για την πρόσκληση, περάσαμε πολύ ωραία!

Γιώργος- Ήταν ένα πάρα πολύ ωραίο και οργανωμένο φεστιβάλ, το επίπεδο από τις μπάντες ήταν υψηλό και πιστεύω πως ο κόσμος το χάρηκε όσο και εμείς.

Βand Of Skulls - Himalayan (album review)

Βand Of Skulls - Himalayan (album review)

Το τρίτο κατά σειρά album των Band Of Skulls με τίτλο Himallayan γράφτηκε με μοναδικό σκοπό να γίνει κλασσικό.

Το Βρετανικό τρίο από το Southapton δημιούργησε ένα δίσκο από χρυσάφι που ακούγεται μόνο δυνατά,ανεβάζοντας παράλληλα τον πήχη σε δισθεόρατα ύψη.

Τα Baby Darling Doll Face Honey και Sweet Sour που προηγήθηκαν έδειξαν τον δρόμο,τοποθετώντας τους Skulls στην αφρόκρεμα με τις πιο πολλά υποσχόμενες μπάντες των τελευταίων χρόνων.

Στο Himalayan η συνταγή παραμένει η ίδια με την μόνη διαφορά πως αυτή την φορά πήγαν την κατάσταση ένα βήμα παραπέρα,όντας πιο έμπειροι και απελευθερωμένοι σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Οι συχνές αναφορές στα Blues,(που πάντα δείχνανε να λατρεύουν),τα πάντα απαραίτητα στοιχεία της Americana που δεν λείπουν σχεδόν ποτέ, τα θανατηφόρα Riffs του Marsden που σου καρφώνονται κατευθείαν στο μυαλό,αρκετό συναίσθημα μπολιασμένο με όλη αυτή την καλός ε νοούμενη αλητεία που ανέκαθεν χαρακτήριζε τους Skulls,αλλά και τα δυναμικά φωνητικά των Marsden και Richardson να εναλλάσσονται  μεταξύ τους και να ακούγονται πιο ώριμα από ποτέ, όλα αυτά είναι τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν το puzzle του Himalayan.

Το καταιγιστικό A Wheel at the sleep  που ανοίγει τον δίσκο προλογίζει με τον καλύτερο τρόπο το τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Με τα φοβερά Toreador, Hoochie Coochie Man και το Brothers and Sisters παραδίδουν δωρεάν μαθήματα για το πως πρέπει να ακούγετε το Hard Rock συνοδευόμενο με όλη αυτή την retro αισθητική που κυριαρχεί γενικότερα στο συγκεκριμένο είδος τα τελευταία χρόνια(βλ.Black Keys-Rival Sons-Wolfmother)

Το ατμοσφαιρικό Νightmares κλέβει την παράσταση στην συνέχεια του album,αλλά και τα "πιασάρικα" Heaven's Key, I guess I Know You Fairly Well και You Are All That I am Not είναι τρία ακόμη διαμαντάκια που ξεπηδάνε από την κασετίνα των Skulls  με σκοπό να ξεχωρίσουν.

Το track που ξεχώρισα αμέσως από αυτό το σπουδαίο album δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από
το τεράστιο I Fell Like Ten Men Nine Dead and One Dying όπου το κοφτερό του riff απογειώνει το κομμάτι.

Η γεύση που σου αφήνει το Himalayan είναι πως πρόκειται για δίσκο εμπνευσμένο από τις καλύτερες μέρες του Hard Rock κάνοντας με να ονειρεύομαι μια δεύτερη εμφάνιση τους στην χώρα μας για να ακούσω και ζωντανά ένα από τα καλύτερα albums της χρονιάς.

Greek Underground Scene - Support your local bands

Greek Underground Scene - Support your local bands

Τα τελευταία χρόνια πολλές είναι οι εγχώριες  μπάντες που ξεφυτρώνουν από κάθε γωνιά της χώρας μας,έχοντας να μας παρουσιάσουν κάτι νέο με όχημα την μουσική τους.

Το πιο θετικό μέσα σε όλη αυτήν την μουσική έκρηξη είναι πως το Αθηναϊκό κοινό κυρίως δείχνει να έχει αγκαλιάσει όλο αυτή την νέα τάση(αν μπορούμε το χαρακτηρίσουμε έτσι) αλλά και να την στηρίζει έμπρακτα με την παρουσία του.

Καλά συγκροτήματα στην Ελλάδα υπήρχαν πάντα ,απλά η διαφορά σε σχέση με σήμερα είναι πως το φιλοθεάμον κοινό και πολύ περισσότερο η νεολαία μας είχε ως σημείο αναφοράς τα μπουζούκια και όχι να ακούσει κάτι νέο που προέρχεται από τα σπλάχνα της.

Η εναλλακτικότητα που μας χάρισε η κρίση (έστω και αναγκαστικά) βοήθησε αρκετά ώστε να στραφούν όλο και περισσότερα βλέμματα σε "δικές μας" μπάντες,οι οποίες δεν έχουν να ζηλέψουν και πολλά σε σχέση με αντίστοιχες του εξωτερικού,αφού υπάρχουν χαρακτηριστικά παραδείγματα συγκροτημάτων που χαίρουν αναγνωρισιμότητας πέραν των συνόρων μας.

Υπάρχουν σχήματα που υπηρετούν κάθε είδους μουσικό ρεύμα από Funk - Soul,Punk Rock,Swing,Stooner,Post,Garage ακόμα και Surf Music.Η Ελληνική σκηνή διαθέτει πλέον άπειρα όπλα στην φαρέτρα της,δείχνοντας ικανή να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο

Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα με εν χόρια groups που έχουν ήδη καταφέρει να ξεχωρίσουν και να δημιουργήσουν έναν σχετικό θόρυβο γύρω από το όνομα τους με την παρουσία τους τα τελευταία χρόνια.

Hard - Rock /Blues Rock:

*Big Nose Attack

*Riverbed















*The Coogars














STONER:

*Nightstalker

*Planet of Zeus

*Routes

*1000 Mods
















GARAGE - SURF MUSIC

*Acid Baby Jesus

*Social End Products















Rockabilly- Psycobilly

*The thriller

*The Crazed















Funk Rock / Swing

*The Bet

*Penny and the Swinging Cats















Punk Rock - Folk

*Despite Everything

* Bad Bid















Post Alternative

*Mary's Flower Superhead

*Transistor

Electro
*keep shelly in Athens

*Fever Kids

Riverbed "Face Of Reality" - Interview with the band (album review)

Riverbed "Face Of Reality" - Interview with the band (album review)

Ένα νέο group φαίνεται πως ήρθε για να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της Ελληνικής μουσικής σκηνής.
Ο λόγος για τους Riverbed,που πρόσφατα κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο album τους με τίτλο  "Face Of Reality" έχοντας ήδη καταφέρει να δημιουργήσουν μια συζήτηση γύρω από το όνομα τους.

Το Face Of Reality είναι ένα album το οποίο κρύβει μέσα του φωλιασμένη μπόλικη από την αύρα των 70's.Ορισμένα από τα κομμάτια του δίσκου διαθέτουν μια λυρικότητα η οποία θα μπορούσε να ξετρυπώσει από οποιοδήποτε album των Journey η των Foreigner (κυρίως στο πρώτο μισό της δεκαετίας)παιγμένα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε οι συνθέσεις να ακούγονται κάτι παραπάνω από φρέσκες.

Το πενταμελές σχήμα των Riverbed δημιούργησε ένα album που το διακρίνει μια μοναδικότητα που πας γεμίζει με ιδιαίτερη αισιοδοξία για το μέλλον της μπάντας κάνοντας εμένα προσωπικά να έχω κολλημένο το χέρι μου στο repeat,ακούγοντας το ξανά και ξανά.
Το "I believe" που υποδέχεται το album σε βάζει κατευθείαν στο κλίμα κολλώντας σε στον τοίχο με την αμεσότητα του.
Τα πλήκτρα στο "Hold  me" απογειώνουν το κομμάτι θυμίζοντας κάτι από Styx στα καλύτερα τους.
Το 'Catch your breath" φανερώνει την ευαίσθητη αλλά και την πιο άγρια πλευρά της μπάντας,ένα κομμάτι που θα μπορούσε να είναι εμπορικό και underground ταυτόχρονα.Το 'Running Down"είναι ένα από τα highlights του album μην μπορώντας να σταθείς ακίνητος όσο το ακούς,αυθεντικό hard rock με όλη την σημασία του όρου.
Κλείνοντας με το δικό μου αγαπημένο track από το album το οποίο δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το ομώνυμο "Face of reality",ένα βρώμικο κομμάτι συνοδευόμενο από μια underground  αισθητική να ξεδιπλώνετε γύρω του,μια μουσική καταγγελία για τα όσα διαδραματίζονται γύρω μας,συνοψίζονται σε αυτό το κομμάτι όπου γύρω του χτίστηκε το όλο concept του album των Riverbed.

- Το όνομα της μπάντας είναι Riverbed ποιανού ιδέα ήταν και πως προέκυψε εν τέλη?

- Αποστόλης :Το όνομα της μπάντας ήταν κυρίως δική μου ιδέα.Μου αρέσει η λέξη river και έτσι μου ήρθε το Riverbed.Riverved είναι το σημείο του ποταμού όπου τα νερά φαίνονται στάσιμα όμως στο σύμπαν τίποτα δεν είναι ακίνητο,όλα βρίσκονται σε κίνηση έτσι και εμείς λοιπόν ,μπορεί το όνομα μας να υποδηλώνει ηρεμία αλλά κρύβετε πολύ ενέργεια από κάτω.

- Πόσο καιρό υπάρχεται σαν group?
-Aποστ: Η όλη ιδέα ξεκίνησε από εμένα πριν από περίπου έξι χρόνια που 'άρχισα να γράφω κομμάτια,αλλά η μπάντα δημιουργήθηκε τα τελευταία δύο χρόνια.

- Νίκος :Είμαστε περίπου δυο χρόνια που παίζουμε μαζί,κάποιοι βέβαια γνωριζόμαστε από παλαιότερα από διάφορες συνεργασίες που είχαμε μεταξύ μας. 

- Ο ήχος σας και η αισθητική που έχετε σαν μπάντα  θα έλεγα πως έχει την αρκετή δόση από τα 70's,ποιες είναι λοιπόν οι μουσικές σας επιρροές που χαρακτηρίζουν το ύφος σας?

-Αποστ:Σίγουρα υπάρχει μια δόση από 70΄s αλλά και όχι μόνο.Στα ακούσματα μας συγκαταλέγεται η 70's rock σκηνή και μπάντες όπως οι Deep Purple και Led Zeppelin κ.α. αλλά επηρεαζόσαστε και από την σύγχρονη rock και groups σαν τους Black keysκαι Kasabian.Ακόμα επιρροές σαν μπάντα έχουμε και από πιο Blues,Funk ακούσματα και αυτό δημιουργεί μια ωραία μίξη για το κοινό.

- Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο σας album,(Face of reality)ποιο είναι το ποιο δύσκολο πράγμα του να είσαι σε μια rock μπάντα στην Ελλάδα?
- Αποστ: Όσο δύσκολο και να είναι,εμείς κάνουμε αυτό που πιστεύουμε και πηγάζει από μέσα μας και το ταξίδι συνεχίζετε.

- Νικος:Ναι κυκλοφόρησε στα Public από την Cobalt Music.To δύσκολο δεν είναι να είσαι Rocκ,το δύσκολο είναι να είσαι ξεχωριστός σε μια χώρα που προωθείτε άλλο είδος μουσικής.Σίγουρα είναι δύσκολο για εμάς,αλλά δεν μένουμε στις δυσκολίες συνεχίζουμε και κάνουμε αυτό που λέει η ψυχή μας και η καρδιά μας.

- Υπάρχουν κομμάτια στο album σας των οποίων οι στίχοι είναι αρκετά αιχμηροί και καυστικοί,πράγμα πού σημαίνει πως τα όσα διαδράματιζονται γύρω μας δεν σας αφήνουν αδιάφορους,από που αντλείτε έμπνευση  για τους στίχους που γράφετε?

- Αποστ.:Nαι,ισχύει δεν μας αφήνει καθόλου αδιάφορους η κατάσταση και τα όσα περνάει όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και ολόκληρη η ανθρωπότητα,εξ ου και το κομμάτι μας Face of reality αλλά και το όνομα του δίσκου.Το κομμάτι περιγράφει πόσο εγκλωβισμένοι είμαστε και πόσο καλά παίζουν το παιχνίδι των συμφερόντων κάποιοι.Η έμπνευση για τους στίχους έρχεται και από την κοινωνία αλλά και από τις καταστάσεις και τα συναισθήματα που έχουμε βιώσει.

-Ποιο είναι το καλύτερο και ποιο το χειρότερο live οποίο έχετε παρευρεθεί και γιατί?
- Nίκος:To καλύτερο ήταν των Deep Purple to 2000 στο Ο.Α.Κ.Α.
- Αποστ:Eνα από τα καλύτερα live στα οποία έχω παρευρεθεί ήταν των Whitesnake στον Λυκαβηττό,χειρότερο μου είναι δύσκολο να σκεφτώ αυτή την στιγμή.

- Πείτε μου δυο λόγους για τους οποίους θα έπρεπε κάποιος να έρθει σε ένα live των Riverbed.
-Αποστ:Γιατί συνήθως  δημιουργούμε πολύ καλή χημεία με τον κόσμο και γιατί ροκάρουμε αρκετά δυνατά.
-Νίκος: Για να ακούσει κάτι διαφορετικό από όσα έχει ακούσει μέχρι σήμερα.

- Αν δεν είχατε ασχοληθεί με την μουσική ,που και πως θα φανταζόσασταν τους εαυτούς σας?

- Νίκος: Αν δεν είμαστε μουσικοί θα είμαστε ξυλοκόποι σε κάποιο βουνό,σίγουρα στην φύση,να ακούμε τα ρυάκια,τα ζώα του βουνού,κάπου ψηλά με θέα,πάντως όπως και να έχει θα παίζαμε μουσική.

- Αποστ: Αν δεν ασχολούμουν με την μουσική μάλλον θα ήμουν ένας δυστυχισμένος άνθρωπος.

- Ποιο group από το εξωτερικό ονειρευόσαστε να ανοίξετε στο μέλλον?
-Aποστ :ΟΙ MUSE γιατί ήταν το group που με έκανε να ασχοληθώ με το πιο "σύγχρονο " rock αλλά αν είχα μια ακόμα επιλογή αυτή θα ήταν οι Black Keys γιατί νιώθουν αυτό που κάνουν στο 100%
- Νίκος: Oι Muse σίγουρα.

- Ποια είναι τα άμεσα σχέδια των Riverbed για το άμεσο μέλλον?

- Αποστ: Τα σχέδια μας έχουν να κάνουν με την προώθηση του album μας.Πολλά lives δηλαδή,παίζουμε 19 Φεβρουαρίου στο Άρωμα Ν.Σμύρνης 28 στο Double Trouble Πατησίων 101 και 21 Μαρτίου στο Floral στα Εξάρχεια.

Riverbed - Face Of Reality

1.I believe

2.As a friend

3.Catch your breath

4.Don’t stop

5.Face of reality

6.Hold me

7.Journey

8.Running down

http://www.youtube.com/watch?v=Pzmbg075aDM

Graveyard - 1000 Mods review

Graveyard - 1000 Mods review from Gagarin (29/11/13)

1OOO Mods

Τα τόσα διθυραμβικά σχόλια που κατά καιρούς έχω ακούσει για τους δικούς μας  μάστορες του stoner 1000 Mods με έπεισαν να σπεύσω από νωρίς στο Gagarin για να γίνω και εγώ μάρτυρας με την σειρά μου των ζωντανών τους εμφανίσεων.

Τα Road to burn,El rollito,Vidage από το ντεμπούτο album τους Super Van Vacation αλλά και ένα ολοκαίνουργιο κομμάτι που πρόλαβα να ακούσω επιβεβαίωσαν με τον καλύτερο τρόπο την φήμη που έχουν αποκτήσει οι Mods για τις ζωντανές τους εμφανίσεις.

Τα αργόσυρτα riffs και η ατελείωτη ενέργεια που έβγαζαν στην σκηνή με έκαναν να τους υποκλιθώ,βγάζοντας τους το καπέλο αλλά και ήδη να ανυπομονώ για το επόμενο αντάμωμα μαζί τους.

Και κάπου εκεί φτάνει η σειρά  των Graveyard .Οι προσδοκίες μου για αυτό το live ήταν τεράστιες μιας και οι Σουηδοί είναι ένα από τα αγαπημένα μου group τα τελευταία χρόνια,έχοντας αποδείξει με την πορεία τους πως γενικά το λέει η καρδούλα τους επάνω στην σκηνή αποζημιώνοντας τους fan τους και με το παραπάνω.

Τo τελευταίο τους album Lights Out όπως ήταν φυσικό είχε την τιμητική τους, κάτι που όπως φάνηκε και από τις αντιδράσεις του κοινού δεν ενόχλησε κανέναν,αντίθετα μάλιστα τα An Industry of Murder (με το οποίο άνοιξαν το live) Seven Seven,Hard  times lovin lovin και το Goliath έτυχαν μεγάλης υποδοχής από τον κόσμο κάτι φάνηκε που να εισπράττουν και οι ίδιοι  οι Σουηδοί  θέλοντας να το ανταποδώσουν.

Όταν ακούστηκαν οι πρώτες νότες του Hisingen Blues ήταν η στιγμή που που το κοινό φάνηκε να ενθουσιάζετε παραπάνω όπως και με τα περισσότερα κομμάτια που προέρχονται από το συγκεκριμένο album(Hisingen Blues) όπως συνέβη και με την δαιμονισμένη εκτέλεση του Ain't fit to live in here όπου  επικράτησε πραγματικό ντελίριο.

 Τα The Siren, Εndless Night και Evil Ways που φύλαγαν για το τέλος ήταν το αποκορύφωμα ενός live που μύριζε μπαρούτι από την αρχή ως το τέλος και μπόλιασε το Gagarin με την αύρα των 70's να το περιβάλει από άκρη σε άκρη.

The Black Angels - Bad Vibrations

Black Angels - Bad Vibrations

Ένα από τα σημαντικότερα συναυλιακά γεγονότα της χρονιάς της χρονιάς είναι προ των πυλών,ο λόγος φυσικά για τους Τεξανούς Black Angels που καταφθάνουν στο Fuzz για πρώτη φορά στην χώρα μας για να μας αποδείξουν για πιο λόγο θεωρούνται μια από τις πιο σπουδαίες μπάντες στον χώρο του ψυχεδελικού rock.

Έχοντας κυκλοφορήσει ήδη τρία σπουδαία albums τώρα (Passover-Directions to see a ghost-Posphere Dream)και με το φρέσκο αλλά και πιο εμπορικό Indigo Meadow στις αποσκευευές τους,μας κλείνουν πονηρά το μάτι για όσα πρόκειται να συμβούν το βράδυ της Τετάρτης.

Μέσα από μια μουσική πορεία και συνέπεια που κρατά αισίως οχτώ χρόνια το ψυχεδελικό τραίνο των Black  Angels θα περάσει από την σκηνή του Fuzz για να τα σαρώσει όλα στο πέρασμα του.

Το γεγονός πως το live τους είναι Sold Out τουλάχιστον μια εβδομάδα πριν την διεξαγωγή του φανερώνει την δίψα του κόσμου να βιώσει ζωντανά την ολοκληρωτική εμπειρία που ακούει στο όνομα Black Angels.