Graveyard - 1000 Mods review from Gagarin (29/11/13)
1OOO Mods
Τα τόσα διθυραμβικά σχόλια που κατά καιρούς έχω ακούσει για τους δικούς μας μάστορες του stoner 1000 Mods με έπεισαν να σπεύσω από νωρίς στο Gagarin για να γίνω και εγώ μάρτυρας με την σειρά μου των ζωντανών τους εμφανίσεων.
Τα Road to burn,El rollito,Vidage από το ντεμπούτο album τους Super Van Vacation αλλά και ένα ολοκαίνουργιο κομμάτι που πρόλαβα να ακούσω επιβεβαίωσαν με τον καλύτερο τρόπο την φήμη που έχουν αποκτήσει οι Mods για τις ζωντανές τους εμφανίσεις.
Τα αργόσυρτα riffs και η ατελείωτη ενέργεια που έβγαζαν στην σκηνή με έκαναν να τους υποκλιθώ,βγάζοντας τους το καπέλο αλλά και ήδη να ανυπομονώ για το επόμενο αντάμωμα μαζί τους.
Και κάπου εκεί φτάνει η σειρά των Graveyard .Οι προσδοκίες μου για αυτό το live ήταν τεράστιες μιας και οι Σουηδοί είναι ένα από τα αγαπημένα μου group τα τελευταία χρόνια,έχοντας αποδείξει με την πορεία τους πως γενικά το λέει η καρδούλα τους επάνω στην σκηνή αποζημιώνοντας τους fan τους και με το παραπάνω.
Τo τελευταίο τους album Lights Out όπως ήταν φυσικό είχε την τιμητική τους, κάτι που όπως φάνηκε και από τις αντιδράσεις του κοινού δεν ενόχλησε κανέναν,αντίθετα μάλιστα τα An Industry of Murder (με το οποίο άνοιξαν το live) Seven Seven,Hard times lovin lovin και το Goliath έτυχαν μεγάλης υποδοχής από τον κόσμο κάτι φάνηκε που να εισπράττουν και οι ίδιοι οι Σουηδοί θέλοντας να το ανταποδώσουν.
Όταν ακούστηκαν οι πρώτες νότες του Hisingen Blues ήταν η στιγμή που που το κοινό φάνηκε να ενθουσιάζετε παραπάνω όπως και με τα περισσότερα κομμάτια που προέρχονται από το συγκεκριμένο album(Hisingen Blues) όπως συνέβη και με την δαιμονισμένη εκτέλεση του Ain't fit to live in here όπου επικράτησε πραγματικό ντελίριο.
Τα The Siren, Εndless Night και Evil Ways που φύλαγαν για το τέλος ήταν το αποκορύφωμα ενός live που μύριζε μπαρούτι από την αρχή ως το τέλος και μπόλιασε το Gagarin με την αύρα των 70's να το περιβάλει από άκρη σε άκρη.
Ένα από τα σημαντικότερα συναυλιακά γεγονότα της χρονιάς της χρονιάς είναι προ των πυλών,ο λόγος φυσικά για τους Τεξανούς Black Angels που καταφθάνουν στο Fuzz για πρώτη φορά στην χώρα μας για να μας αποδείξουν για πιο λόγο θεωρούνται μια από τις πιο σπουδαίες μπάντες στον χώρο του ψυχεδελικού rock.
Έχοντας κυκλοφορήσει ήδη τρία σπουδαία albums τώρα (Passover-Directions to see a ghost-Posphere Dream)και με το φρέσκο αλλά και πιο εμπορικό Indigo Meadow στις αποσκευευές τους,μας κλείνουν πονηρά το μάτι για όσα πρόκειται να συμβούν το βράδυ της Τετάρτης.
Μέσα από μια μουσική πορεία και συνέπεια που κρατά αισίως οχτώ χρόνια το ψυχεδελικό τραίνο των Black Angels θα περάσει από την σκηνή του Fuzz για να τα σαρώσει όλα στο πέρασμα του.
Το γεγονός πως το live τους είναι Sold Out τουλάχιστον μια εβδομάδα πριν την διεξαγωγή του φανερώνει την δίψα του κόσμου να βιώσει ζωντανά την ολοκληρωτική εμπειρία που ακούει στο όνομα Black Angels.
Το μουσικό ντουέτο των Αμερικανών Little Hurricane εμφανίστηκε πριν από δυο περίπου χρόνια
προκαλώντας ένα σχετικό σάλο με την κυκλοφορία του πρώτου album τους με τίτλο Homewrecker.
Ο Anthony Catalano (φωνή-κιθάρες) και η εντυπωσιακή Celeste Spin (τύμπανα) παρ'όλο που το μουσικό τους παρελθόν είχε να κάνει με την Jazz σκηνή αφού έσμιξαν αποφάσισαν να δημιουργήσουν το μουσικό φαινόμενο των Little Hurricane.
Αυτός ο βρώμικος bluesy rock ήχος που έντυσε τα κομμάτια του Homewrecker φανερώνει ξεκάθαρα
τις επιρροές της μπάντας,που κινούνται από τους κλασσικούς Beatles και τα folk στοιχεία τουVan Morrison σμίγοντας με ένα κράμα από White Stripes και Black keys καταφέρνοντας παράλληλα να αποκτήσουν την δική τους ταυτότητα και τον δικό τους αναγνωρίσιμο ήχο.
Τρανταχτά παραδείγματα της πρώτης τους δισκογραφικής απόπειρας είναι τα Haunted Heart
Crocodile Tears και Give 'em Hell τα οποία φανερώνουν την διάθεση του group να ταιριάξει τα blues και τις βρώμικες κιθάρες του Catalano και τα μεταξένια φωνητικά της C.C. γεμίζοντας τις συνθέσεις με μια αμεσότητα που βρίσκει κατευθείαν τον στόχο της.
Η συμμετοχή τους σε σπουδαία φεστιβάλ τα τελευταία δυο χρόνια μεταξύ των οποίων το Lollapalooza
και το International de jazz de Montreal ήταν η επιβράβευση τους για το σπουδαίο Homewrecker το οποίο τους τοποθέτησε για τα καλά στον χάρτη με τις πιο ανερχόμενες μπάντες των τελευταίων χρόνων.
Το Stay Classy το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες,είναι το ευχαριστώ των Hurricane προς το κοινό τους .Πρόκειται για ένα album που απαρτίζετε από covers κλασσικών κομματιών ,τα οποία η μπάντα καταφέρνει να τα τυλίξει με τον δικό της προσωπικό μανδύα, μετατρέποντας τα σε δικά της,όσο υπερβολικό και αν ακούγετε αυτό.
Τα Ain't no sunshine του Bill Waters,το Blue Jeans Blues των ZZ Top ,το Money των Pink Floyd,αλλά και η έκπληξη με το Natural Blues του Moby είναι τα κομμάτια που "πειράχτηκαν"περισσότερο και κατάφεραν να ξεχωρίσουν σε σχέση με τα υπόλοιπα covers του Stay Classy
.
Oι προσδοκίες που με γέμισε το ιδιαίτερο αυτό δίδυμο, με κάνει να αδημονώ για την νέα τους δουλειά περιμένοντας έναν ακόμα μεγαλύτερο τυφώνα να με παρασύρει στην δίνη του.
Prog The World - Five Albums That Shocked The World Of Progressive Rock
Η δεκαετία του 70 είναι συνυφασμένη με την εμφάνιση ενός νέου είδους μουσικής, αυτό της ψυχεδελικής progressive rock κυρίως στο πρώτο μισό της.
Πολλές ήταν οι μπάντες που κατέθεσαν τα διαπιστευτήρια τους,βοηθώντας στην γέννηση και την εξάπλωση της νέας αυτής τάσης της μουσικής.
Συγκροτήματα όπως οι Pink Floyd,Yes,King Crimson,Van der Graaf Generator κ.α. κατάφεραν παρά την πολυπλοκότητα της μουσικής τους να βρουν την χρυσή τομή προκειμένου όχι μόνο να ακουστούν,αλλά τα έργα τους να μνημονέυονται με θαυμασμό ως τις μέρες μας.
1.Genesis - Selling England By The Pound (1973)
Το 1973 ήταν η χρονιά που οι Genesis θα παρουσίαζαν ένα album σταθμό.όχι μόνο για την δική τους καριέρα ,αλλά και για τον κάθε λάτρη της καλής μουσικής.
Στο Selling England By The Pound κατάφεραν να παντρέψουν τον απίστευτο λυρισμό, (που πάντα τους χαρακτήριζε) την νοσταλγία του παρελθόντος, στίχους που καταλήγουν κατ'ευθείαν στο μυαλό σου και ένα απαράμιλλο ερωτισμό που δεν μπορεί να κρυφτεί πουθενά μέσα στον δίσκο.
Το εναρκτήριο κομμάτι Dancing With The Moonlit Knight είναι το προσκλητήριο σε ένα καλογραμμένο παραμύθι που ακολουθεί και η θεατρικότητα του Peter Gabriel εμφανίζεται σε όλο της το μεγαλείο παρασύροντας τον ακροατή να τον ακολουθήσει στις ιστορίες που ξεφυτρώνουν στο σπουδαίο αυτό album.
Η συγκινησιακή ατμόσφαιρα είναι αυτή που σε καταβάλει στο I Know What I Like το οποίο όσο απλό μοιάζει τόσο μεγαλειώδες είναι παράλληλα .To συγκεκριμένο κομμάτι είναι εμπνευσμένο από το εξωφύλλο που κοσμεί τον δίσκο και αναφέρετε στον ήρωα του έργου όπου παρ΄όλη την δυστυχία που απεικονίζεται στο πρόσωπο του αυτός είναι πραγματικά χαρούμενος κάνοντας αυτό που του αρέσει και όχι αυτό που οι άλλοι επιθυμούν για αυτόν.
Το Firth Of Fifth περιστρέφεται γύρω από τις ιδέες του Tony Banks σε ένα κυρίως ορχηστρικό κομμάτι,λίγο πριν ο τεράστιος Phill Collins αφήσει τις μπαγκέτες του προσωρινά και πάρει θέση πίσω από το μικρόφωνο για να μας μαγέψει στο More Fool Me εκπέμποντας ένα ρομαντισμό που κανείς δεν μπορεί να γλιτώσει ακούγοντας το.
Ο Peter Gabriel κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα στην συνέχεια του album και συγκεκριμένα στο The Battle Of Epping Forest όπου δημιουργεί αμέτρητους χαρακτήρες με την ιδιαίτερη φωνή του δημιουργώντας ένα θεατρικό σκηνικό γύρω από το κομμάτι.
Στο After The Ordeal είναι η σειρά των Hackett και Rutherford να κάνουν το κομμάτι τους στο album με τις συνεχείς εναλλαγές στα κιθαριστικά solos να το απογειώνουν,ένα κομμάτι που δυστυχώς δεν ακούστηκε ποτέ ζωντανά σε κάποιο από τα live set των Genesis.
Στο εντεκάλεπτο έπος The Cinema Show γίνεται αναφορά στο Σαιξπηρικό ζευγάρι του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας και η μουσική που το συνοδεύει σε μεταφέρει σε εποχές μυστήριες και μακρινές.
Για φινάλε οι Genesis επιστρέφουν στην αρχή του Album καθώς το Aisle Of Plenty είναι
κάτι σαν ανακεφαλαίωση ενός από τα πιο όμορφα Παραμύθια που γράφτηκαν και ακούστηκαν ποτέ στην ιστορία της μουσικής.
2.Camel - Mirage 1974
Οι Camel με την δισκογραφία τους για σχεδόν τρεις δεκαετίες,επηρέασαν αμέτρητες μπάντες σε ολόκληρο το φάσμα της rock μουσικής και όχι μόνο αυτό της progressive σκηνής.
Η κληρονομία που άφησαν πίσω τους οι Βρετανοί Camel άφησαν το σημάδι τους σε πολλά group μεταξύ των οποίων οι Thin Lizzy αλλά και οι Iron Maiden, αφού αν ακούσετε το πρώτο τους album θα συναντήσετε αρκετές ομοιότητες.
Αφού παραδόξως το ντεμπούτο τους δεν τα κατάφερε τόσο καλά σε πωλήσεις, η τετραμελής μπάντα έπρεπε να κάνει πιο ξεκάθαρη την μουσική κατεύθυνση που θα ακολουθούσε.
Και κάπου εκεί γεννιέται το Mirage, η δεύτερη απόπειρα του group να δημιουργήσει ένα δίσκο που είχε σαν στόχο να γίνει κλασσικός .Ξεκινώντας από το promotion του album η δουλειά φαινόταν από την αρχή, το εξώφυλλο του Mirage απεικονίζει το γνωστό πακέτο της εταιρίας τσιγάρων Camel κάτι που βοηθά στο να γίνει γρήγορα αναγνωρίσιμο.
Στο μουσικό μέρος του album οι Camel παραθέτουν πέντε κομμάτια με πολλά και διαφορετικά μουσικά στυλ να το πλαισιώνουν, με τα κιθαριστικά ξεσπάσματα του Andrew Latimer αλλά και τα φαρμακερά πλήκτρα του Peter Bardens να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Τα Freefall και Supertwister που συστήνουν τον δίσκο είναι η τέλεια απόπειρα του Bardens να μας βάλει στο κλίμα του album, groovy ρυθμοί,συνεχείς εναλλαγές στην δομή των κομματιών που όμως καταπίνονται μονομιάς ακόμα και από τον πιο απαιτητικό ακροατή.
To ταξίδι συνεχίζεται με το εννιάλεπτο Nimrodel/The Procession/ The White Rider εμπνευσμένο από το γνωστό βιβλίο του J.R.R. Tolkien "The Lord Of The Rings",αυτή είναι και η πρώτη μεγάλη σε διάρκεια σύνθεση του Latimer ,όπου φανερώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο την ικανότητα του τόσο σαν κιθαρίστας όσο και σαν φλαουτίστας.
Την σκυτάλη παίρνει το Earthrise το οποίο παρουσιάζει την απίστευτη χημεία μεταξύ των Latimer-Bardens όπου τα δυναμικά solos του πρώτου έρχονται σε τέλεια αρμονία με τα μαγικά κόλπα στα synth του δεύτερου, στρώνοντας τον δρόμο για το ανυπέρβλητο και πιο αναγνωρίσιμο κομμάτι του group το Lady Fantasy.
Τα τόσα διαφορετικά μέρη που που συνθέτουν το παζλ αυτού του δωδεκάλεπτου έπους το κάνουν τόσο ξεχωριστό, η δαιμονισμένη εισαγωγή, τα απαλά κρυστάλλινα φωνητικά.ορισμένα ethnic στοιχεία προσαρμοσμένα με τον καλύτερο τρόπο,το blues παίξιμο στις κιθάρες,τα funky ξεσπάσματα κατά την διάρκεια του,δημιουργούν ένα κομμάτι πραγματικό έργο τέχνης,βοηθώντας τους Camel να αλλάξουν επίπεδο κερδίζοντας την ευκαιρία να μπορούν να πειραματιστούν ακόμα περισσότερο στο μέλλον.
3.Emerson Lake and Palmer - ELP 1970
Οι Emerson Lake and Palmer έμελλε να γίνουν από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές στην δημιουργία του progrssive rock στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Προερχόμενοι και οι τρεις από ήδη πετυχημένα group,ο Keith Emerson με τους Nice, o Greg Lake μεγαλουργώντας με τους τεράστιους King Crimson και Carl Palmer με τους Atomic Rooster,θέλησαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να δημιουργήσουν ένα φρέσκο και συνάμα πρωτοποριακό ήχο,που όμως και οι ίδιοι ακόμα δεν ήξεραν σε ποιο κοινό θα έπρεπε να απευθυνθούν.
Ο πρώτος δίσκος που φέρει σαν τίτλο απλά τα αρχικά των ονομάτων τους (ELP) είναι μια εντελώς πειραματική απόπειρα να γίνουν group,μιας και φαίνεται ξεκάθαρα πως ο καθένας απλώνει τις ιδέες του χωρίς να υπάρχει ακόμα η χημεία που αργότερα θα τους χάριζε το τίτλο του supergroup.
To Barbarian που ανοίγει το album είναι η απόλυτη επίθεση του hammond από τα χέρια του Emerson,ένα άγριο ορχηστρικό κομμάτι το οποίο απογειώνεται μαζί με το γρήγορο παίξιμο στα τύμπανα αλλά και το σύνθημα που δίνει με το gong o μόλις 19 χρονών τότε Palmer.
Το Take a Pebble που ακολουθεί είναι μια μελωδική μπαλάντα γραμμένη από τον Greg Lake πέντε χρόνια νωρίτερα κάτι που φανερώνει πως τα μέλη της μπάντας δεν είχαν βρει ακόμα τον τρόπο να δημιουργήσουν όλοι μαζί.
Το τελευταίο κομμάτι της πρώτης πλευράς του δίσκου των ELP κλείνει με το Knife-Edge που έμελλε να γίνει το αγαπημένο του κοινού τους στα πρώτα live της μπάντας ,τα οποία χαρακτηρίστηκαν τουλάχιστον εκρηκτικά λόγο κυρίως της απίστευτης μουσικής προσωπικότητας του Keith Emerson ο οποίος εκτός του ότι μίλαγε στα πλήκτρα συνήθιζε να τους βάζει και φωτιά μετά τα όργια που έκανε στις ζωντανές εμφανίσεις του group.
Η δεύτερη πλευρά του album μπορεί να θεωρηθεί και σαν solo απόπειρα του ιδιαίτερου αυτού τρίο, κάτι που φανερώνει και την βιασύνη να κυκλοφορήσει ο δίσκος.Τo The Three Fates του Emerson εμπνευσμένο από την αρχαία Ελληνική μυθολογία είναι ένα ορχηστρικό κομμάτι με τα πλήκτρα σε όλες τους τις μορφές να παίρνουν ρόλο πρωταγωνιστή ,το Tank δίνει την δυνατότητα στον Palmer να μας φανερώσει τις απίστευτες του ικανότητες του πίσω από τα τύμπανα,ενώ αυτό το σπουδαίο album κλείνει με το μοναδικό εμπορικό κομμάτι (αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι) που διαθέτει το Lucky Man,ένα τραγούδι γραμμένο από τον Lake σε ηλικία μόλις 12 χρονών.
Το ντεμπούτο των ELP ακόμα και σήμερα μπορεί να θεωρηθεί καινοτόμο,αφού απέδειξε ότι ο σκληρός ήχος της rock μπορεί να υπάρξει και χωρίς την παρουσία κιθάρας απαραίτητα και πως το hammond όταν βρεθεί στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει διαμάντια.
4.Gong - You 1974
Μια παρέα δέκα ημίτρελων μουσικών από την Γαλλία,αποφάσισε στην αρχή της δεκαετία του 1970 να δημιουργήσει ένα δικό της ολοκληρωτικά ήχο βασισμένο κυρίως στην αγάπη τους για ελεύθερους αυτοσχεδιασμούς αλλά και στις ψυχεδελικές τάσεις των μελών τους.
Το You είναι το τελευταίο μέρος μιας τριλογίας από τους Gong,τα Flying Teapot και Angel's Egg ,που προηγήθηκαν την προηγούμενη χρονιά έδειξαν τον δρόμο για το τι πρόκειται να ακολουθήσει.
Οι Gong σίγουρα δεν είναι η πιο συνηθισμένη μπάντα που έχει υπάρξει στην ιστορία της μουσικής.Το όλο concept που υιοθέτησαν οι δέκα αυτοί χίπηδες σε αυτήν τη δισκογραφική τους απόπειρα,οι εξώκοσμοι αυτοί χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν στα κομμάτια που έγραφαν,οι διάλογοι που ακούγονται στις ιστορίες τους σε μια ολότελα δική τους γλώσσα,ο πλανήτης Gong που δημιούργησαν και στον οποίο έδειχναν να ζουν και οι ίδιοι σε συνδυασμό με τις αριστοτεχνικά παιγμένες funky ψυχεδελικές πινελιές που χρωμάτιζαν την μουσική τους,προσέλκυσαν το ενδιαφέρον κοινού και κριτικών λόγο της μοναδικότητας τους.
Tα Thoughts For Naught, A P.H.P.'s Advise και Magic Mother Invocation είναι το απαραίτητο διαβάτήριο που χρειάζεται για να εισέλθουμε στον πλανήτη Gong.
To Master Builder καθηλώνει με την ανατολίτικη εισαγωγή του και τους χωρίς τελειωμό αυτοσχεδιασμούς του,πριν αναλάβει ο σπουδαίος Steve Hillage να σε μαγέψει με τις κιθαριστικές του ικανότητες.
Το χαοτικό A Sprinkling Of Clouds που ακολουθεί σου παίρνει την ανάσα με το ελεύθερο jazz παίξιμο της μπάντας και παράλληλα κολλάει τον ακροατή στον τοίχο με την αμεσότητα του.
Tο Perfect Mystery είναι το απαραίτητο χαλάρωμα λίγο πριν το αποκορύφωμα του δίσκου,το μαγικό The Isle Of Everywhere ,ένα κομμάτι που σταδιακά απογειώνεται.Το μπάσο του Μike Howlett δίνει τον ρυθμό και αφήνει ελεύθερα τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας να εξαντλήσουν όλη τους την φαντασία εκτοξεύοντας το κομμάτι σε θεόρατα ύψη.
Για επίλογο στο τέλος αυτού του ιδιαίτερου album,οι Gong κάνουν ότι μπορούν για να σε παρασύρουν στις θεότρελες ιστορίες που έχουν σκαρφιστεί, το εντεκάλεπτο You Never Blow Your Trip Forever είναι ένα κάλεσμα στον δικό τους φανταστικό κόσμο όπου η ψυχεδέλεια συναντά την jazz και την rock διάθεση του Steve Hillage,με το πάντρεμα αυτό να είναι τόσο επιτυχημένο όπου το μουσικό ταξίδι αυτό μοιάζει να είναι χωρίς επιστροφή.
5. Eloy - Power And The Passion 1975
Οι ιδιαίτερα αγαπημένοι του Ελληνικού κοινού Eloy με την κυκλοφορία του τέταρτου κατά σειρά album τους με τίτλο Power And The passion θα καταφέρουν να εξαργυρώσουν την επιτυχία(έστω και προσωρινά) που η μοίρα τους χρωστούσε ως τότε.
Οι Pink Floyd των φτωχών όπως έχουν χαρακτηριστεί από πολλούς, με μπροστάρη των ιδρυτή της μπάντας Frank Bonermann να φτάνει στο απόγειο της έμπνευσης του δημιουργούν ένα δίσκο ο οποίος στέκεται περήφανα ως μια από τις σημαντικότερες κυκλοφορίες στον χώρο της ψυχεδελικής progressive σκηνής.
Το Power And The Passion είναι ένα concept album το οποίο αναφέρεται σε ένα ταξίδι πίσω και μπροστά στο χρόνο με πρωταγωνιστές ένα νεαρό ζευγάρι και τις περιπέτειες που βιώνει.
Τα γνωστά κιθαριστικά riffs του Bornemann όχι μόνο δεν λείπουν από τις συνθέσεις του album αλλά δένουν υπέροχα με τα πλήκτρα του επίσης σπουδαίου Manfred Wieczorke,αλλά και με την όλη μυστηριώδη ατμόσφαιρα που τυλίγει τον δίσκο,παρουσιάζοντας ένα αποτέλεσμα που πολλές μπάντες ανάλογου ύφους θα ζήλευαν.
Οι ευφάνταστοι διάλογοι των ηρώων του album στο Love Over Six Centuries σε κάνουν μέρος της ιστορίας που ξετυλίσσεται μπροστά σου,ενώ οι αρρωστημένες κραυγές του The Zany Magician σκορπίζουν τον τρόμο,λίγο πριν το highlight του Power And The Passion το οποίο δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το The bells of Notre Dame όπου πραγματικά ο δίσκος απογειώνεται με το επικών διαστάσεων solo του Bonermann που φύλαγε το καλύτερο για το τέλος.
Οι Γερμανοί Eloy μπορεί να μην έφτασαν ποτέ τα standarts μιας πρωτοκλασάτης μπάντας,αλλά κυρίως κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1970 χάρισαν ιδιαίτερες συγκινήσεις κυκλοφορώντας ορισμένα albums πραγματικά κοσμήματα βοηθώντας σημαντικά στην πρόοδο και την εξέλιξη της progrssive σκηνής.
Mary's Flower Superhead - Digesting their music (interview with the band)
Η πρώτη μου επαφή με τους Mary's Flower Superhead ήταν όταν πέτυχα ένα ολιγόλεπτο Teaser μέσα από την συχνότητα του MTV, ακούγοντας για πρώτη φορά το riff του The Boy You Can't Destroy .Αυτό ήταν αρκετό για να πυροδοτήσει το ενδιαφέρον μου για αυτούς και προσπαθώντας να μάθω περισσότερα, στην πορεία ανακάλυψα πως δυο γνωστοί μου από την Θεσσαλονίκη επιμελήθηκαν το video για το συγκεκριμένο κομμάτι.Αυτό που απέμενε λοιπόν για να ολοκληρωθεί το παζλ,ήταν να τους παρακολουθήσω ζωντανά και όταν αυτό συνέβη οι τρεις αυτοί cool τύποι κατάφεραν να με κολλήσουν στον τοίχο με την αστείρευτη ενέργεια τους και τα εκρηκτικά riff-άκια τους που αλώνιζαν στην σκηνή του SIX D.O.G.S.
Όμως οι Mary's Flowe Superhead ,μετρούν ήδη δέκα χρόνια καριέρας και αυτά που έχουν καταφέρει ως τώρα, πολλές άλλες μπάντες θα ζήλευαν.Με τρία EP (Mary's flower Superhead 2006 - Sway 2010 - Digesting the Animal 2012 ) έχουν καταφέρει πέρα από το να δημιουργήσουν το δικό τους κοινό ,να έχουν για παράσημο στο πέτο τους ,συμμετοχές σε μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού σε Γαλλία ,Βουλγαρία και Τουρκία ,κάνοντας μας να τρίβουμε τα χέρια μας από τις μεγάλες προσδοκίες που οι ίδιοι μας έδωσαν το δικαίωμά να έχουμε.
- Πρόσφατα δώσατε ένα live στο SIX D.O.G.S. στα πλαίσια του Warm Up Festival, μετά από αποχή πολλών μηνών, πως νιώσατε και πάλι ανεβαίνοντας στην σκηνή ?
- Πάντα όταν ανεβαίνουμε στην σκηνή νιώθουμε έτοιμοι να να δώσουμε προς τα έξω ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας μας,κάτι που βοηθάει να κάνουμε στους εαυτούς μας μια προσωπική ψυχανάλυση μέσω της εκτόνωσης μας.Ειδικά στο συγκεκριμένο διάστημα αποχής συνέβησαν πολλά γεγονότα που από την μία μας κράτησαν μακριά από το stage, από την άλλη μας έκαναν να επιθυμούμε πολύ ένα live σαν αυτό του Warm Up Festival στο SIX D.O.G.S.
- Ποιοι είναι οι μουσικοί σας ήρωες και πόσο έχουν επηρεάσει την μουσική των Mary's Flower Superhead ?
- Mεγαλώσαμε με μουσικές των 90's κυρίως alternative,grunge,indie και punk της εποχής, αλλά και μουσικές παλιότερων δεκαετιών.Θυμάμαι οι Smashing Pumpkins και οι Radiohead είναι δυο από τα groups που λατρεύαμε και οι τρεις μας, από την εφηβεία μας μέχρι και σήμερα.Αλλά νομίζω πως αυτοί που μας έχουν επηρεάσει περισσότερο είναι οι Clash για πολλούς και διαφορετικούς λόγους.Ο καθένας έχει επηρεάσει την μουσική μας άλλες φορές με εμφανή τρόπο και άλλες όχι.
- Ποιο είναι το δυσκολότερο πράγμα του να ανήκεις σε μια rock μπάντα ?
- Το δυσκολότερο και το πιο ενδιαφέρον είναι να συνυπάρξεις με διαφορετικές προσωπικότητες και ιδιοσυγκρασίες σε ένα group.Αυτή η χημεία είναι που σταματάει ή κάνει μια μπάντα να συνεχίζει να δημιουργεί.
- Σχετικά με τις συνθέσεις των κομματιών σας, τι είναι αυτό που σας προκαλεί να μπείτε στο studio και να γράψετε ?
- Στο studio μπαίνουμε συνήθως όταν θέλουμε να παίξουμε κάτι διαφορετικό από αυτό που ήδη παίζουμε.Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος και γενικά θέλουμε ο κάθε δίσκος μας να είναι διαφορετικός από τον προηγούμενο.Αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση και αν θες αυτό είναι για εμένα η εξέλιξη σε μια μπάντα.
- Ο ρόλος των καλλιτεχνών είχε και έχει πάντα μεγάλη επίδραση στο κοινό που τους ακολουθεί ,ποια είναι η άποψη σας (κοινωνική- πολιτική)για τα καθήκοντα ενός καλλιτέχνη ειδικότερα σε μια τόσο ιδιαίτερη περίοδο ?
- Σε μια τόσο ιδιαίτερη περίοδο ο καλλιτέχνης και επηρεάζετε από τα γεγονότα που βιώνει αλλά και επηρεάζει το κοινό που τον ακολουθεί , πολύ απλά διότι μέσω της μουσικής και της τέχνης εκφράζονται απόψεις και θέσεις είτε καθαρά είτε συμβολικά.Γνώμη μου είναι πώς ένας καλλιτέχνης πρέπει να εκφράζει την θέση του και τη άποψη του για να αφυπνίσει ή να να ερεθίσει κάποια μυαλά,αλλά όχι για να καθοδηγήσει γιατί τότε χάνει τον ρόλο του.
- Ποια είναι η μεγαλύτερη στιγμή στην δεκάχρονη καριέρα των Μary's Flower Superhead (ως την επόμενη) ?
- Δυο στιγμές μπορώ να ξεχωρίσω. Η πρώτη ήταν όταν ανοίξαμε τους Placebo το 2007 και πήραμε μια γεύση του να παίζεις μπροστά σε 5000 κόσμο και η άλλη είναι το 2010 όταν παίξαμε στο Europavox Fest στην Γαλλία και ήταν η πρώτη φορά που βγήκαμε εκτός συνόρων.
- Τι αποτελεί για εσάς μια πετυχημένη ζωντανή εμφάνιση ?
- Μια πετυχημένη ζωντανή εμφάνιση είναι όταν ξέρεις ότι έχεις δώσει τον καλύτερο σου εαυτό στην σκηνή και έχεις εισπράξει τον αντίστοιχο ενθουσιασμό από το κοινό.Είτε αυτό είναι 1000 άτομα είτε 30.
- Θα ήθελα να μου αναφέρετε ορισμένες μπάντες που έχουν τραβήξει το δικό σαν ενδιαφέρον και πιστεύετε ότι το ίδιο θα έπρεπε να συμβεί και με το "μουσικό κοινό"
- Η τελευταία μπάντα που έχει τραβήξει το ενδιαφέρον μας είναι οι Psycedelic Trips To Death από την Θεσσαλονίκη οι οποίοι έχουν να πουν και να δώσουν πολλά.
- Με ποιες μπάντες θα θέλατε να μοιραστείτε την σκηνή για ένα live ?
- Πάντα μας αρέσει να παίζουμε με μπάντες που έχουμε φιλικές σχέσεις και μας αρέσει να περνάμε χρόνο μαζί γενικότερα.Τα πρώτα μας live τα κάναμε με τους Five Star Hotel με τους οποίους θα θέλαμε να συναρπάσουμε ξανά επάνω στην σκηνή.Επίσης με τους Zebra Tracks αλλά και τους Sad Disco για τον λόγο που προανέφερα αλλά και επειδή μας αρέσει ο συνδυασμός των μουσικών μας σε ένα line up.
- Ποια είναι τα σχέδια των M.F.S. για το άμεσο μέλλον ?
- Αυτό τον καιρό ξεκινάμε την ηχογράφηση της καινούργιας μας δουλειάς, η οποία θα κυκλοφορήσει γύρω στον ερχόμενο Δεκέμβριο .Οπότε με βάση την κυκλοφορία θα προγραμματιστούν και οι live εμφανίσεις μας .
The Oh Sees / Social End Products - Live Review (An Club)
Ένα χρόνο μετά το live-party που είχαν δώσει στον χώρο του An Club οι The Oh Sees ,αποφάσισαν να
επιστρέψουν για να επιβεβαιώσουν όλα τα διθυραμβικά σχόλια που απέσπασαν πέρυσι,κλείνοντας παράλληλα και την Ευρωπαϊκή τους περιοδεία στην χώρα μας για φέτος.
Οι δικοί μας Social End Products που άνοιξαν την συναυλία ήταν ίσως το καταλληλότερο group για την προθέρμανση του κοινού.Παρουσιάζοντας κομμάτια από το μοναδικό τους LP ως τώρα (Ego Trip) κατάφεραν να κουνήσουν το κοινό του An στους ρυθμούς τους και ακόμα περισσότερο όταν στην σκηνή ανέβηκε ο βασικός κιθαρίστας τους,όπου και όλη η μπάντα άρχισε να γκαζώνει αισθητά.
Το gotta feed my head και Threw my heart to the dogs είναι δυο από τα κομμάτια που το κοινό φάνηκε να ξεχωρίζει και το έδειξε με ένα αδιάκοπο κοπάνημα κατά την διάρκεια τους.Οι S.E.P.διαθέτουν όλο το πακέτο για την είδος που υπηρετούν (Acid - Garage) από την μουσική τους ,το attitude άλλα και από το image που έχουν υιοθετήσει (προσωπικά πολύ το γουστάρω) ,το μόνο που φάνηκε να λείπει ήταν ένας πιο σωστός ήχος για να τους απολαύσεις ακόμη περισσότερο.
Και αφού σταμάτησαν οι πρώτες ψιχάλες των S.E.P. έφτασε η ώρα για την καταιγίδα που θα έφερναν μαζί τους ο Καλιφορνέζος John Dwyer και η παρέα του.Οι The Oh Sees συγκαταλέγονται στις μπάντες που μπορεί να μην σου γεμίζουν το μάτι, ακούγοντας τα albums τους,αλλά έχουν μαζεμένες όλες τις απαντήσεις για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, όπου επικρατεί κυριολεκτικά πανικός.
Η ενέργεια που μοιράζει η μπάντα στο κοινό μεταδίδονταν με απίστευτο ρυθμό και ο χορός δεν θυμάμαι να σταμάτησε ποτέ από την στιγμή που βάλανε την μηχανή μπροστά.Τα the Dream και Soul Desert ηλέκτρισαν κοινό και ατμόσφαιρα και απογείωσαν το live, με την ένταση και το πάθος που προσέφερε η μπάντα.Το live των The Oh Sees ήταν μια παράσταση γεμάτη από ξέφρενους ρυθμούς "γεγέδικους" ήχους των 60's,άρωμα παραλίας ,αλλά και ιδιαίτερα τσαμπουκαλεμένους ήχους, που κατάφεραν να παρασύρουν κάθε fan της μπάντας σε αυτό το τεράστιο κύμα που παρ έταξαν στην σκηνή του An, λίγο πριν παρατήσουν τα όργανα τους και αρπάξουν τις σανίδες τους για λίγο surf στα Ελληνικά νησιά, όπως μας αποκάλυψε ο ίδιος o John Dwyer.
The Thriller - Ready to go
(Interview with the band)
Λίγες μόνο ημέρες μετά την ολοκλήρωση της πρώτης τους μίνι περιοδείας στο εξωτερικό και μετά την πρόσφατη κυκλοφορία του πρώτου τούς album με τίτλο Ready To Go οι THRILLER ανοίγουν τα χαρτιά τους και μιλάνε για τις εμπειρίες τους ως τώρα ,αλλά και για το ιδιαίτερο είδος μουσικής που υπηρετούν (τουλάχιστον για την Ελλάδα) αυτό τηs Rockabilly σκηνής.
- Πως δημιουργήθηκαν οι thriller και πως καταλήξατε σε αυτό το όνομα για την μπάντα.?
-Οι Thriller υπάρχουν από τις αρχές του 2007, με κύριο μέλος τον Κώστα (κιθάρα - φωνή).Η μπάντα παίρνει τον τελικό σχηματισμό της το 2009 με τον Χρήστο στο κοντραμπάσο και τον Άγγελο στα τύμπανα.Το όνομα του συγκροτήματος προέρχεται από την αγάπη μας για τις ταινίες τρόμου,την κουλτούρα των B-Movies και για την μίξη της μουσικής τους.
-Πως θα περιγράφατε σε κάποιον που δεν σας έχει ακούσει ποτέ την μουσική σας.?
-Δυνατό, χορευτικό Rock and Roll με νευρόσπαστα ξεσπάσματα,χωρίς να ξεφεύγει από την παράδοση του Rockabilly(Old school - Psycho rockabilly)
-Ποιες είναι οι μπάντες που σας έχουν επηρεάσει περισσότερο ?
-Έχουμε επιρροές από πολλά είδη μουσικής ,για αυτό και υπάρχει ένα ανάμεικτο στιλ στο παίξιμο μας.Θα ήταν αμαρτία να αναφέρω δυο τρεις μπάντες και να αφήσω κάποιες άλλες απ'έξω ,οι επιρροές μας προέρχονται από παντού, από Ελληνική και ξένη σκηνή.
- Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το συγκεκριμένο είδος μουσικής(Rockabilly)?
- Δεν ήταν απόφαση μια βραδιάς ,ούτε και κύμα μόδας ,κουρασμένοι από τις νεόφερτες γλυκανάλατες μουσικές ,τα ακούσματα μας πηγαίναν όλο και πιο πίσω,έπρεπε να να βρούμε τις ρίζες του κακού(γέλια) εκεί καταλήξαμε και εκεί συναντηθήκαμε.
-Ποιο είναι το καλύτερο και ποιο το χειρότερο πράγμα του να ανήκεις σε μια Rockabilly μπάντα?
-Να ξεκινήσουμε με το χειρότερο,όπως προαναφέραμε δεν είναι μια μόδα που ακολουθείς και αυτό έχει τις επιπτώσεις του,να μην έχεις δηλαδή πολύ απήχηση και να είσαι στην "αφάνεια"σε σχέση με άλλα μουσικά είδη σε αυτή τη χώρα.Το καλύτερο είναι η ηθική ικανοποίηση του ρομαντισμού που έχει απομείνει σε κάποιους ανθρώπους και ότι αυτό το πράγμα μπορούμε να το προσφέρουμε και να το βλέπουμε να εξελίσσετε στις μέρες μας
- Πείτε μου ορισμένα ακραία σκηνικά που έχουν διαδραματιστεί σε κάποιο live της μπάντας?
- Ένα πολύ καλό σκηνικό ήταν όταν είχαμε βάλει τον ντράμερ σε περιορισμό να μην πιει και καταλήξαμε να βγούμε λιώμα στην σκηνή οι άλλοι δύο!! Όπως επίσης και άλλη μια φορά που έπαιζε ο μπασίστας με κρεμασμένους
ανθρώπους επάνω στο κοντραμπάσο και ευτυχώς ή δυστυχώς είναι τόσα πολλά τα σκηνικά που δεν μπορούμε να τα περιγράψουμε όλα.
- Πρόσφατα παίξατε στην συναυλία των σπουδαίων Hillbilly Moon explosion ,πως σας αντιμετώπισε το κοινό ανοίγοντας ένα τόσο μεγάλο όνομα της συγκεκριμένης μουσικής?
- Επί το πλείστον το κοινό μας αντιμετώπισε πολύ ζεστά, μερικοί φίλοι από κάτω που μας έχουν δει αρκετές φορές σε live εμφανίσεις άλλα και οι υπόλοιποι δεν έκρυψαν την διάθεση τους να χορέψουν και να διασκεδάσουν,κάτι που έκανε και εμάς να νιώσουμε πολύ ωραία.
- Τι απήχηση είχε το release του πρώτου σας album (Ready tο go) και ποιες είναι οι προσδοκίες σας από αυτό?
- Η παρουσίαση του δίσκου πήγε πάρα πολύ καλά.Ο κόσμος για άλλη μια φορά έδειξε πως του αρέσει να ψάχνει νέες μπάντες. Αυτό που μας ευχαριστεί περισσότερο είναι η απήχηση που έχει ο δίσκος μας στο εξωτερικό και ίσως αυτό είναι ένα καλό βήμα για να ακουστεί μια Ελληνική μπάντα και λίγο παραπέρα.
- Θα ήθελα να μου αναφέρετε ορισμένες μπάντες από την Ελληνική σκηνή που πιστεύετε ότι έχουν τα φόντα να δημιουργήσουν κάτι μεγάλο στο μέλλον
- Όλες οι μπάντες μπορούν να δημιουργήσουν κάτι μεγάλο,ανεξάρτητα τι είδος μουσικής παίζουν η Ελλάδα ανέκαθεν είχε πολύ καλές μπάντες αλλά δυστυχώς ζούμε σε αυτή τη χώρα και δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα.
- Ποια είναι τα άμεσα σχέδια των Thriller,που μπορεί να σας ακούσει κάποιος και πως θα μπορούσε να αποκτήσει το album σας ?
- Τα άμεσα σχέδια της μπάντας είναι πάντα τα live,η δημιουργία καινούργιων κομματιών για το επόμενο δίσκο και αναμένουμε μια νέα πρόταση για περιοδεία στο εξωτερικό.Τον δίσκο μας μπορεί κάποιος να τον προμηθευτεί από δισκάδικα σε κεντρικές πόλεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στα live μας καθώς και αν επισκεφτούν την σελίδα μας στο facebook (https://www.facebook.com/pages/The-Thriller-band/229662467072419) μπορούν να το λάβουν ταχυδρομικός.